مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت سی و هفتم :
در که باز شد حالا من با دیدن سهراب دگرگون شده بودم. دگرگونی پنهانی برای خودم و قلبی که نواختنش تغییر کرده بود. با دیدن سمآء تک خنده‌ای زد و هردو دستش را توی جیب‌های شلوارش کرد.
-یه خواستگاری مختصرها. سرتاپا سفید پوشیدی که چی!
سمآء نگاهی دیگر به دامن سفید و پیراهن رویش انداخت و گفت:
-مگه چشه؟
یک قدم دیگر داخل شد و جوابش را داد.
-هیچی فقط یجوری آماده‌ای که همین امشب
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
رقیه ایزدی
0عالی