پارت دویست و سی و نهم :

بی‌طاقت چشم بستم که پرسید:
-خوبید خانوم؟ می‌خواین جایی نگه دارم؟ اگه نیاز به دستشویی دارید یه پمپ بنزین هست...
حرفش را بریدم و سعی کردم لحن کلامم آدمی باشد. اما درد باعث شده بود صدایم بم شود:
-نه فقط برید. باید برسم تهران.
به ناچار سری تکان داد و چشم به جاده‌ی پیش‌رویش دوخت. دعا دعا می‌کردم که با آن حالِ وحشتناکم حداقل عطش سراغم نیاید. وگرنه چیزی از این راننده‌ی بیچاره باقÛ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!