گیلدا به قلم مرضیه اخوان نژاد
پارت دویست و سی و نهم :
بیطاقت چشم بستم که پرسید:
-خوبید خانوم؟ میخواین جایی نگه دارم؟ اگه نیاز به دستشویی دارید یه پمپ بنزین هست...
حرفش را بریدم و سعی کردم لحن کلامم آدمی باشد. اما درد باعث شده بود صدایم بم شود:
-نه فقط برید. باید برسم تهران.
به ناچار سری تکان داد و چشم به جادهی پیشرویش دوخت. دعا دعا میکردم که با آن حالِ وحشتناکم حداقل عطش سراغم نیاید. وگرنه چیزی از این رانندهی بیچاره باقÛ
لطفا صبر کنید...
