پارت صد و هفتاد و یک :

نمکی خندید و این‌بار او دست‌هایش را به نشانه‌ی تسلیم بالا برد:
-باشه بابا شوخی کردم.
چشم‌غره‌ای به او رفتم ولی او بی‌خیال ادامه داد:
-برو بخواب تا نخوردی منو. منم واسه‌ت یه ناهار خوشمزه درست می‌کنم که ریدمان‌های امیرعلی رو بشوره و ببره.
لیوانِ نیمه‌خورده‌ی چای را روی کانتر گذاشتم و خواستم سمتِ اتاق‌خوابم پا تند کنم که با جدیت گفت:
-تا می‌تونی چای، قهوه، نسکافه ی

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!