توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت نود و چهارم :
به صورت متفکّر اشکان نگریستم؛ اگر مچ او را در آغوش زنی دیگر می‌گرفتم... لب گزیدم و چشم بستم و نهیب زدم. اشکان هرگز تن به تن زن دیگر نمی‌سپرد.
- فکر می‌کنی چکار تونستم بکنم؟ هیچی. فقط روز به روز از میکاییل متنفّرتر شدم و از آقاجون بیزار که ندیده و نشناخته با یه مشت حرف که بادی هوا بود، منا داد به این مرتیکۀ جعلّق. بگذریم... سرتا با درد دل درد نمی‌آرم.
سال‌ها از او بیزار بودم؛ سال‌ها ب
لطفا صبر کنید...
Aa
0💐💐💐💐