صدای غزل مثل همیشه رنگ داشت.
رنگ درخشان شیطنت و سرزندگی از لحنِ کلامش به وضوح داخل گوشهایم میپیچید.
او درست مثل قبلِ من بود.
رنگ کلام و صوت شادمانش، کاملاً از آموزشهای من نشأت میگرفت.
از منِ قدیم حتی یک روز هم نگذشته بود اما در همین مدت کوتاه این من، دیگر من نبود.
پلیدانه ریز خندید و گفت:
- خواب بودی؟ خُب پس بهموقع زنگ زدم!
گوشهی ناخن اِشارهام را ب
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
برای عضویت 0 هزار سکه نیازه.
در حال بارگزاری اطلاعات حساب شما هستیم
لطفا صبر کنید...
نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً میتوانید بنویسید:
در حال بررسی وضعیت حساب...
لطفا صبر کنید...
حافظ
0خوب بود