ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و نود و نهم :
سری تکان داد و رو به رویم نشست.
- چیزی هم حفظ کردی انقدر این کتاب رو دستت گرفتی؟
با اعتماد به نفس سری تکان دادم و پشت چشمی نازک کردم.
- پس یک دونه قشنگش رو برای آقاتون بخون.
نگاهم را دور صورتش چرخاندم و آرام زمزمه کردم:
- دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت
نگاهم را به چشمانش دوختم و سعی کردم تمام احساسم را پای مصرع بعد بگذارم.
- تا چو خورشید نبینند به هر بام و درت
لطفا صبر کنید...
