ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و هشتاد و نهم :
یک قدم عقب رفتن من و یک قدم جلو آمدن او.
- چی رو اعتراف کنم؟ چیزی رو که باید سال ها دربارش حرف زد؟
با شیطنت شانه بالا انداختم.
- ببین تو کَت من نمیره. شد بیست ثانیه.
الیاس از این بازی خوشش آمده بود. قدم زنان جلو آمد.
- خیلی زیاد. به اندازه وجودم. باید الان پونزده ثانیه مونده باشه.
باز هم جلوتر آمد. در حداقل فاصله با من ایستاد. نگاهش را روی جز به جز صورتم حرکت داد.
- اون

لطفا صبر کنید...

مریم گلی
0عاشقانه قشنگی بود ،ممنونم نویسنده جان