پارت صد و سی :

نازنین حرفی نزد‌. چه می‌توانست بگوید؟ سرش را به زیر انداخت و سکوت کرد. با سکوتش کمند این بار رو به من و محیا کرد و مردد گفت:
- بچّه‌ها می‌دونم حالتون خوب نیست؛ ولی الان وقتش نیست.
بعد خیره به نازنین ادامه داد:
- الان کجان؟ ما باید چه کار کنیم؟
نازنین کوله‌ی کوچکی که روی دوشش بود را پایین آورد و با باز کردنش پوشه‌ای قرمزرنگ را از آن خارج کرد.
- من مدرک دارم. اگه پلیس ایÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    یادکارتون شهرآشوب افتادم یعنی هرچه کارتون اینجایادم میاید😁عالیه ممنون بانو

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    قبلاً گفتم آره در موردش😅 ممنون از همراهیتون😍💚

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️