پیرانا به قلم مرجان فریدی
پارت نود و هفتم :
نفس‌های داغش، پوست یخ زده صورتم را می‌بوسیدند.
صدای سقوط آخرین قطرات باقی مانده در شیر آب و از هم پاشیدنشان روی سطح سخت کف وان، تنها سهم‌مان از موسیقی رمانتیکی بود که در این چهاردیواری کوچک می‌توانستیم داشته باشیم.
ابرها محوتر می‌شدند و قلب من پوست نازک و سرخ شده قفسه سینه‌ام را متلاشی می‌کرد تا نزدیک تر به سینه او بتپد.
دوست داشتم بگویم چرا جلوتر نمیایی؟ چرا مرا سخت در
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه
13نگاهش کردم تا یادم نره همشون ببوسم پروانه کوچولو:))) وایییییی من دیگه نمیتونمممممم
۲ سال پیشنفس
0خوشحالم بعد از این همه رنج و سختی یک زندگی آروم حقشونه واقعا
۲ سال پیشبیتا
3زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
1زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشبیتا
0زیبا ترین پارتی که خوندم همین بود:)
۲ سال پیشayli
7نگاشون کردم تا یادم نرت تک تکشون رو ببوسم:))
۲ سال پیشفیونا
10رستاک و پروانه کوچولویی که از قشنگیشون زبونم بند اومده🦋🕸️
۲ سال پیشفاطی
22باز آروان و دلسا خوب بود که ترسا سردین اصلا هیچ عاشقانه نداشتن فقط یکبارهم تو زندان کیس رفتن بعدشم که سردین گم گور شده بود کاش حداقل اینجا یک عاشقانه از اونا باشه
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ستا
1وای خدا میتونم براشون بمیرم چقد رستاک خوبه وایی پسر نازمم بغض ویونا فقطط😭😭🥰💙🤍🍓🍓