تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت شصت و پنجم :
کمند ناگهان از روی میز پایین پرید و گفت:
- چی؟!
مادرش بلند داشت گریه میکرد و صدایش میلرزید. گفت:
- پلیسها زنگ زدن گفتن. ما الان داریم میریم اداره پلیس، خودتو برسون.
کمند فوراً سر تکان داد و با گفتن " باشه، باشه الان میآم" تلفن را قطع کرد. بعد از آن سر بلند کرد و خیره به من مبهوت گفت:
- قاتل و پیدا کردن!
گیج و متعجِبب سر تکان دادم.
- آره، شنیدم. چطور؟!
برگشت و

لطفا صبر کنید...

سارای
0بخونیم ببینیم چی میشه،عالی بود😍😍