مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت سیزده :
سبحان چشم و ابرویی برای خانم بزرگ آمد. معلوم بود حسابی ناراحت شده است.
-آ بفرما بازم دیوار کوتاهه منم.
برای فیصله دادن به جروبحث کودکانه ای که بی‌دلیل داشت بالا می‌گرفت از فرصت پیش آمده استفاده کردم. بشقابم را کمی به جلو هل دادم و غذای لب نزده‌ام را رها کردم. همین حرکت بس بود تا همه‌ی سرها منجمله سهراب به سمتم بچرخد. دل‌نگرانی خانم بزرگ و تعارف‌های جدیِ سمآء را ندید گرفتم
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
5خیلی قشنگه ،فقط پارت ها کوتاهه ،دوست دارم پارت های طولانی تر بذاری ممنونم نویسنده جان