تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و چهارده :
من میدیدم، متوجّه میشدم دارد احساساتی درون او شکل میگیرد؛ ولی حتی برایم ذرهای اهمیت نداشت و خودم را اینطور قانع میکردم که چارهای جز این ندارم و حقیقتاً هم نداشتم! میدانستم او از احساسم نسبت به کمند مطلع است؛ ولی این که ماهیت رفتار مشمئزکننده مرا تغییر نمیداد. من رسماً داشتم با کارم هم به کمند خیانت میکردم و هم با احساسات این دختر بازی میکردم؛ ولی چه کار میتوانستم بکÙ

لطفا صبر کنید...

اسرا
0ازیطرف دانیارتمام مردم ازیطرف نازیین