قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت شصت و ششم :
گفته بود زنده است اما صورتش غمگین بود و حالتش طوری بود که انگار آمده خبر مرگ بدهد.
ایرج شانه‌هایم را گرفت و تکان‌تکانم داد.
- نفس بکش تابان، صورتت رنگ گچ دیوار شد.
نفسی را که نفهمیده بودم کِی پایین رفته و بیرون نیامده بود با صدا بیرون دادم.
فریدون بغلم کرد.
- مامانت زنده‌ست تابان، صحیح و سالمه، هیچ بلایی سرش نیومده.
مطمئن بودم
لطفا صبر کنید...
