پارت یازده :


سهراب از کنارش گذشت و شانه‌ای بی‌تفاوت بالا انداخت.
-باور نکن. من برم خدا داره صدام می‌کنه.
بوی غذا در خانه پیچیده بود و من روی زمین کنار تخت، تاریک‌ترین نقطه را برای مچاله شدن در خودم انتخاب کرده بودم؛ جایی که همان یک‌ذره نوره سمجِ زیر درهم نتواند برایم خودی نشان بدهد. نفسم چون آه که از سینه‌ام خارج شد سرم را نرم به لبه‌ی تخت تکیه دادم. چشم‌هایم به تاریکی اتاق عادت کرده Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    نامزدداشته ممنون سحربانو😘🙏

    ۳ سال پیش
  • Aa

    0

    👏👏👏⚘⚘⚘

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️