پارت صد و ده :

نازنین بی تفاوت عقب رفت و به پله‌ها اشاره کرد.
- از این طرف.
به حرفش گوش کردم و راه افتادم. احساس می‌کردم به بخیه‌های شکمم فشار آمده بود؛ چون به شدت درد می‌کردند؛ ولی چه کار می‌توانستم بکنم؟
از پله‌ها بالا رفتیم؛ امّا من در میان راه نفس کم آوردم و با چنگ زدن به نرده خم شدم که نازنین به سمتم برگشت و گفت:
- خوبی؟
به سختی صاف شدم و خیره به او با نفرت گفتم:
- مگه مهمه؟ <

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطیما

    0

    از نازنین خوشم نمیاد😇

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    1

    نازئین خاطرخواه دانیارکه نیست جوری میگه خیلی عاشق کمندی خوب بگوبتوچه حسودی🙏😘

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    شایدم باشه خب😂 ممنون از همراهی‌تون🤍

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️