ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و پنجاه و هفتم :
اگر تمام این بدبختی‌ها درون تقدیر نوشته نشده پس من چگونه سر از این زندان بی قفل و زنجیر در آورده بودم؟!
چشمان پر از اشکم را به بیرون پنجره دوختم.
لبم را به دندان کشیده و ناخن هایم را درون دستم فشردم. درد داشت اما تن من پر از درد بود...!
درد هایی که مرا از پا در آورده بود. لحظه‌ای سنگینی نگاه پیرمرد راننده را روی خودم احساس کردم و بعد توقف ماشین را.
با حس بر اینکه شاید رسیده‌ای
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
1چقدر دلت از این عشق پره سروناز ،متاسف شدم ،ممنونم نویسنده جان