پیانولا به قلم مرجان فریدی
پارت چهل و پنجم :
در اتاقم راه میرفتم، ویالونم را برمیداشتم و کمی بعد با خشم مینواختم.
کمی بعد تر با گریه به روتختی ام چنگ میزدم و صدایم را لابه لای الیافش خفه مینمودم.
بانو میدانست که من هرسال در این شب به چه جنونی دچارم.
برایم دمنوش میاورد، ارام باخش میاورد.
موهایم را نوازش میکرد و سرم را روی پایش میگذاشت و از خوبی ها میگفت از زیبایی های دنیایی که من هرگز ندیدم.
کمی بعد او میرفت و من از Ù
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
بهار
1خزان گف عمه شروع میکنه این حرفو پیچوندن گف بهت حاییل...
۱۰ ماه پیشمونیکا
5الهی عمه خانم فدای دل شکستت بشه خزان قشنگم 🥺
۱ سال پیشeli
7قابل باوره میتونم حس کنم خزانو
۱ سال پیشEli
6مرجان چیکا کردی با دلم وایییییی
۲ سال پیشسودابه
8برای حابیل غمگین باشم یا خزان مرجان چیکردی با دلمون
۲ سال پیشDonya
7یا خود خداا خزان ولی اینبار میخوام برای طفلی حابیل بمیرم بیچاره🥺🥲
۲ سال پیشنارسیس
1ورییییی نایس
۲ سال پیشsahel
0خیلی خوب بود
۲ سال پیشsahel
0خیلی خوب بود
۲ سال پیشs
0خوبه
۲ سال پیشمبینا
4خزاننن 😭😭😭
۲ سال پیشShiybiy
0عالییییی بود تفلک خزان 🥺
۲ سال پیشmoon
15امان از حرف هایی که قشنگ حتی به تیکه های شکسته هم رحم نمیکنه و بازم بیشتر میشکونه
۲ سال پیشصدف
1و چه غم انگیز
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Ray
8دلم میخواد عمه خانم تو چرخ گوشت تیکه تیکه کنم