پارت نود و هفتم :

از شدّت خشم تمام وجودم می‌لرزید. فریاد زدم:
- مسخره بازی در نیار بابا! تو نمی‌تونی با حبس کردن من این‌جا جلوی چیزی رو بگیری، دیر یا زود گند این قضیه...
قبل از این که جمله‌ام کامل شود پدرم میان حرفم دوید:
- احمق، چرا نمی‌خوای بفهمی من جون تو برام مهمه نه هیچ چیز دیگه؟
نمی‌دانستم چه بگویم. اصلاً چه اهمیتی داشت حرف زدن در این موقعیت؟
با فکر زنگ زدن به مادرم به سمت تختم ر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    تشکرات فروان بابت پارت واینکه دانیارواقعاگناه داره فکرکردم مادرمیدونست درقفل قضیه پدرمی دونست بعدمعلوم شدنه باباخبرنداره ولی عالیه مریم گلی😘

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از حضور و نظرتون عزیزم 🥰😍 نه مامان دانیار از‌ اتفاقات شرکت دریا خبر نداره فعلاً، فقط می‌دونه دانیار خودش رو قاطی پرونده سوگند کرده

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️