پارت پانزده :
دست مادرم به حالت ناباوری جلوی دهانش قرار گرفت. سرم را روی زانوهایش گذاشتم و گفتم: می‌ترسم مادر خیلی می‌ترسم. دلم گواهی بد می‌ده...
- جلال دیر کرده بود. صبحانه نخورده رفتم اصطبل. سوسن با دیدنم شادمان سرش را به چپ و راست تکان داد. دستم را به گردنش کشیدم و یال زبر و پریشانش را نوازش کردم. آرام که از اصطبل بیرون آمدیم، صدای اتومبیل را از جلوی عمارت شنیدم. بی‌اختیار لبخند زدم. آرامشی که از
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
1امیدوارم پشت این احساسات قشنگ ،سرنوشت بدی برای گلبهار رقم نخوره ،ممنونم آرزو جان