پارت بیست و دوم :
جوابش را ندادم و دنده‌ای از بشقابم برداشتم و به سس سویا آغشته‌اش کردم و با بغض به دندان کشیدم.
- چی بهت بگم سهیلا؟
نگاهم را دزدیدم و لقمه‌ی ماسیده در دهانم را فرو دادم.
- لیاقت تو این بود؟!
نالیدم:
- سرزنش نکن لطفاً.
دستش را روی میز کوبید.
با ترس نگاهش کردم. خیره به چشمانم، از میان دندان‌هایش غرید:
- انقد زلیل این مردیکه شدی... ان‌قدر خار شدی.. کر شدی که هرچی ب
لطفا صبر کنید...
