پیرانا به قلم مرجان فریدی
پارت شصت :
به اسلحهای که روی زمین افتاده بود چشم دوختم.
-فکرش رو بکن، تا بهش شلیک کنم!
نگاهم را به سیاهی عمیق و نافذ چشمانش پیوند زدم:
-تو به هامور نیاز داری نمیکشیش.
با صدای غریب و ترسناکش تهدیدآمیز زمزمه کرد:
-نمیکشمش ولی میتونم بهش آسیب بزنم.
بزاق دهانم را به سختی فرو خوردم، عمیق نگاهش کردم:
-نمیخواستم اونجا ولت کنم من...
میان حرفم پرید:
-هیس!
نگاه ناچارÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
نفس
0آخی چه پارت دردناک و دلسوزی ولی می دونم رستاک داره فقط ماموریتش رو انجام میده
۵ ماه پیشپریا
1بمیرم برای مظلومیت تون که😭
۱ سال پیشفاطمه
6نروووو دل من به بودنت خوووشهههه✨😌😅
۲ سال پیشNajva
0نرووو توهم مثل من نمیتونی دووم بیاری...🥴
۲ سال پیشAsma
21شاید ویونا مامان ژنتیکی هامور
۲ سال پیشفیونا
23این کله برفی خیلی باهوشه🤍✨ پشت ظاهر سنگی رستاک، مظلومیت خاصی وجود داره🫀🔥
۲ سال پیشفاطمه زهرا
9هامور خیلی خوبه😂
۲ سال پیشارام
7یعنی فقط کله برفی😂
۲ سال پیشالهه
3واو چه شاعرانه😍
۲ سال پیشنورا
3ایجااان🫠
۲ سال پیشIllusion
12با نیش شل به دیوار زل زده و به دیالوگ اخر رستاک می اندیشد..
۲ سال پیشریحانه
5من چرا بغض کردم؟ 🥹 بهش گفت نرو..
۳ سال پیشپگاه
6وای کله برفی😂😂😂
۳ سال پیشفریماه
3عررررررر رستاک
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ستا
0هامور خیلی کیوت و مظلومه. بالاخره اولین باری که یه نفر بهش توجه کنه رو تجربه کرد و براش خوشحالم😭😭💙