تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت شصت و سوم :
لیوانش را روی میز گذاشت و گفت:
- گفتم که، به خاطر حرفهای نوید...
اجازه ندادم حرفش تکمیل شود و عصبی قطعش کردم:
- تمومش کن کمند! چرا داری سعی میکنی با من بازی کنی؟
اخم پررنگی روی پیشانی کمند نشست، امّا لحنش بیشتر از این که عصبانی باشد، متعجّب بود.
- چه بازیای دانیار؟! چی میگی؟!
با همان لحن قبل و حتی تندتر گفتم:
- تو به من گفتی نمیخوای باهام هیچ ارتباطی داشته
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۳۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
میم
0این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
اوهوم ممکنه خودش فکر کنه
۳ سال پیشملیکا
1واقعا که کمند... ولی راست میگه اگه این طوره مریضه😒
۳ سال پیشاسرا
0ای باباکمندولی مریم خانم شماژنراروانشناختی نوشتی
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
شخصیتپردازی تو همه ژانرها هست عزیزم.
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سارای
0من چرااین پارت ندیدم چرانخونده بودم🤔؟ الان خوندم، اخ جون دوتاپارت میخونم پشت سرهم💃💃