تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت شصت و دوم :
نوید بیشتر نزدیکم شد. قدش درست به اندازه من بود؛ امّا موهایش کمی بور مینمود و رنگ چشمانش قهوهای روشن بود. در آنها نوعی خشم میدیدم و کلافگی. گفت:
- چی بین تو و کمنده؟
دلم میخواست بگویم خیلی چیزها. اگر بدانی چه اتّفاقاتی بینمان افتاده. دلم میخواست حسادتش را تحریک کنم؛ امّا حیف هیچ چیز در چنته نداشتم و اگر دروغ میگفتم تا چند دقیقه دیگر دستم رو میشد.
- چرا فکر میکنÛ
مطالعهی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
ملیکا
0ای کاش فقط دانیار بود این دفعه میخواد همه رو با هم بزنه نابود کنه
۳ سال پیشملیکا
0ای کاش فقط دانیار بودددد این بار همه رو میخواد با هم نابود کنه😂
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
نگران نباش همه نمیمیرن😁
۳ سال پیشملیکا
0ای کمندددد حالا بیفته به منت کشی ها
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
خوشم میاد چقدر حرصتون گرفته از کمند😂
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سارای
0وحالا شروع نازل شدن بلاهای مریمی بر سر دانیار😎😅