دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت بیست و چهارم :
سر تکون دادم که دسته کلید رو به طرفم گرفت:
_اینم کلید.
دسته کلید رو میون مشتم فشردم.
_نمیدونم چطوری باید ازت تشکر کنم
_من دیگه باید برم... کاری داشتی باهام تماس بگیر.
با رفتنش در رو بستم و بهش تکیه دادم. نفس راحتی کشیدم و خدا رو شکر کردم. از کنار بابا که روی کاناپه دراز کشیده بود و چشماش بسته بود گذشتم. به طرف اتاق ها راه افتادم و کلید رو روی کانتر اندا
لطفا صبر کنید...
Aa
0😢😢