دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت بیست و پنجم :
منو به طرف آشپزخونه برد و روی صندلی کنار کانتر پشت به سالن نشوند. لیوان آب رو به طرفم گرفت که بی توجه بهش خواستم از جا بلند بشم اما اجازه نداد. روبروش ایستاده بودم و به سالن دید نداشتم. صدای گریه شبانه بلند شد که بی قرار تر از قبل صدام بالا رفت.
_بذار برم چکاد... بذار برم پیش بابام... تو رو خدا بذار برم
_هیش... آروم باش... آروم باش
_چطوری آروم باشم... برو کنار لعنتی... میخوام
لطفا صبر کنید...

Aa
2خیلی سخته ⚘🙏