حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت بیست و چهارم :
دو روز مانده به عید. خیابان ها پر از مردم در تکاپو بود. بوی سبزۀ عید و ماهی و میوه از گوشه و کنار شهر با دود نفسگیر ادغام بود. ترافیک در خیابان ها بیداد می کرد. گلوی وصال از ذرات معلق در هوا می سوخت. چشمانش دنبال عسل در کاسه چرخید. دخترک به جای داشتن مداد و پاک کن در دست، در مانتو رنگ و رو رفتۀ قهوه ای گل و فال می فروخت.
چراغ قرمز چهار راه با ثانیه های کش دار سبز شد و خیلی زود مجدد قرمز شد Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

لیلی
1فارغ از بحث کراش زدن، من عاشق وصالم. خیلی مهربون و ماهه