پارت پنجاه و یک :

بازویم را گرفت و گفت:
-زود باش باید از این جا بریم.
خداراشکر. با کمکش از روی زمین بلند شدم جان دوباره به تنم برگشت و با سرعت زیرزمین را ترک کردیم.
لحظه ی آخر یادمان آمد در را نبستیم اما برای برگشت دیر شده بود و نگهبان هر لحظه برای چک و سرکشی به این طرف نزدیک تر می شد.
وقت برای فرار نبود هول زده ویبره رفتم و گفتم:
-چی کار کنیم؟ الان لو می ریم؟
با استرس ناخن هایش را جوید و

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️