پارت بیست و چهارم :
چیزی چون نوک تیز خنجر بر دلم نشسته و درد عجیبی به سراسر تنم میریخت که طاقتم را طاق میکرد. با حالی خراب سوار ماشینم شدم. به همهچیز و همهکس فکر میکردم. تمام حرصم را سر پدال گاز خالی میکردم که خودم را جلوی بهشت زهرا دیدم. ابرهای تیره و نمنم باران شروع شده به سکوت وهمانگیز ظهر قبرستان پایان داده بود. صدای قطرات باران بر روی سنگها و رعد و برقهای گاه و بیگاه ابرهای سیاه، فضای غم

لطفا صبر کنید...

ایلما
0یاشار تازه میفهمه چی ب سرش اومده