پارت صد و پانزده :

هر دو خندیدیم و طناز گفت:
ـ یادش به خیر! سر چه چیزای بیخودی دعوا می‌‌کردیم. یادته سر جامدادی قرمز چه جیغ بارونی شده بود؟
ـ آره جفتمون جا مدادی قرمز می‌‌خواستیم. الان که فکرشو می‌‌کنم صورتیه قشنگ بود.
ـ آره از سر لجبازی هم قرمزه رو می‌‌خواستیم.
ـ یه کمم برای این بود اون تو دست هر کی می‌‌افتاد قشنگ تر به نظر می‌‌رسید و اون یکی هوسشو می‌‌کرد.
طناز خندید و انگشت اشاره

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
فقط از طریق اپلیکیشن دنیای رمان میتوانید نظر خود را ارسال کنید
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    0

    خوب بود

    ۲ سال پیش
کپی شد!