پارت چهل و دوم :

مکث کوتاهی کرد و درمانده پیشانی‌اش را فشرد.
- خوبم خاله بگو نگران نباشه، نیم ساعت دیگه خونه‌م... چی؟ کی اون‌جاست؟...
و صدایش به نوعی غم و امشئزاز آمیخته شد.
- خب می‌تونی بهش بگی بره، مجبور نیست منتظر من بمونه... مگه براش مهمه؟... نه... خاله... خاله نه، من عصبانی نیستم... ولش کن اصلاً، کاری با من نداری؟... خداحافظ.
و تلفن را با خشم قطع کرد و در جیبش گذاشت. به طرفم آمد و گفت:
- بریم.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۷۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    بایدبپرسن باتلفن حرف نزدواینکه عالیه که شهری درست کردیدکه میدان خیابان کوچه و.......همش ازخیالت شماست

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    می‌پرسن توی پارت‌های بعدی. بله، تمام کوچه‌ها، اسم‌ها و... توی نواشهر تخیلی هستش و این بیشتر به خاطر این بود که رمان نیاز داشت به همچین زمینه‌ای و به طور کلی داستان ما در مورد یه شهره، تا فرد خاصی...

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️