ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و ششم :
خیره نگاهم کرد. فقط چند ثانیه و بعد دوباره به اسمان خیره شد. نفس عمیقی کشیدم و من هم به ستاره ها خیره شدم. با لحن آرامی گفت:
- ارزو کردم یک کاری برام بکنی!
تعجبم صد چندان شد و پتو را بیشتر روی خودم فشردم.
- چیکار؟
نگاه از ستاره ها گرفته و به چشم هایم خیره شد.
- میخوام از اینجا بری! مثل همون ستاره دنباله دار به جلو نگاه کن و فقط برو.
چیزی درون لحنش بود که باعث شد آب دهانم را
لطفا صبر کنید...
