پارت صد و سوم :

با لبخند کوچکی که بر لب داشتم از اتاق خارج شدم که اِلیاس با کمی دقت نگاهم کرد و گفت:
- تو تشکر بلد نیستی؟ انتظار داشتم تشکر کنی بعد بیای طرف در. نه اینکه سریع بیای بیرون!
ابرویی بالا انداخته و به تغییر رفتارش خیره شدم اما خودم را نباخته و دستی به گوشه چشمانم کشیدم.
- فال گوش ایستادن و فضولی کردنت رو تقصیر من ننداز.
لبش را گزید و زیر نگاه شیطنت امیز من کم نیاورد و شانه ای بالا ا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    0

    خیلی قشنگ و با احساس بیان شده ،دم شما گرم نویسنده جان

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    عزیزم 🥰❤️ 🔥 نظر لطفته

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️