ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت نود و هشتم :
سپس بدون آنکه نگاهشان کنم از اتاق خارج شدم. با بسته شدن در انگار من هم شکستم و کمرم را به در چسباندم. بغض کرده بودم و دلیلش کاملا معلوم بود! با دست چشم هایم را باد زده و قطره اشکی که گوشه چشمم بود را از خود دور کردم و همان جا مجبور به حبس ابدش کردم. همان جا احساسی که داشتم را چال کرده و اجازه سرکشی را دیگر به او ندادم.
دستی به چشم هایم کشیده و آماده شدم برای تمیز کردن حیاط. جارو گوشه حیاط ر
لطفا صبر کنید...
