پارت نود و هفتم :

حرفی که میخواستم بزنم در دهانم نصفه ماند. رشته کلام از دستم در رفت و قلبم بی امان شروع به کوبیدن کرد. چشمانم از ترس گشاد شد و با لبی لرزان نگاهش کردم.
- چ... چی؟
روی از پنجره گرفت و پرده سفید و جدید اتاقش را کشید. در کسری از ثانیه اتاق تاریک تر از قبل شد. این زن اگر گارگاه میشد حتما در قبض روح کردن مردم تبحر خاصی داشت.
- نشنیدی؟
چرا شنیدم ولی خب چه میگفتم؟ میگفتم که دیشب در کنØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۵۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    1

    خدا آدم های بدجنس رو از روی زمین برشون داره ،مثل زن عموی سروناز ،دمت گرم نویسنده جان

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    🥲💔 فدای شما جانم

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️