ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت نود و دوم :
یکی که با جادوی حضورش دنیایت را متحول میکند. جوری تو را میبیند که هیچ کس ندیده. جوری تو را میشنود که هیچ کس نشنیده. جوری روح خسته تو را از عشق و محبت اشباع میکند که با وجود او دیگر نه آرزویی میماند برای نرسیدن نه حسرت و اندوهی برای خوردن. بعضی آدم‌ها خود معجزه‌اند. انگار آمدند که تا تو مزه خوشبختی را بچشی...!
آن شخص برای او پدرم بود و برای من...! لبخندی زده و چشم بستم. برای من او بود!
آ
لطفا صبر کنید...
