تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت چهل :
حتی اگر میمردم هم پول از پدرم نمیخواستم. امکان نداشت. گدایی میکردم، ولی پول از او نمیخواستم. کامران میتوانست پیشنهادهای احمقانهاش را برای خودش نگه دارد. این نمیتوانست آخر کار باشد. من پول کم داشتم؛ ولی هنوز آنقدر بدبخت نشده بودم که یک هفته نشده به پای پدرم بیفتم. گفتم:
- حتی فکرشم نکن کامران!
کامران این بار به جای تخمه، کشمش در جیبش داشت و پشت سر هم میخورد.
- پس چ

لطفا صبر کنید...

سارا
0عالی بود