پارت سی و نهم :

هر دو از اتاق‌ خارج شدیم. کمند‌ گفت باید چند وسیله‌ی دیگر بردارد و من ترجیح دادم دیگر بیش از این در خانه نمانم. یک بار دیگر حالش را پرسیدم و وقتی مطمئن شدم خوب است، کفش‌هایم را پوشیدم و خارج شدم. در حالی که اطراف را با دقّت نگاه می‌کردم از پله‌های مقابل در پایین رفتم و شروع به راه رفتن در طول حیاط کردم. ابتدا که آمده بودم دقّت نکرده بودم این‌قدر بزرگ و دلنشین است. حیاط خانه‌ی ما هم بزرگ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    چرامردم حتی مرده رحم نمی کنن پشت سرش حرف میزنن

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    نمی‌دونم:)

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️