حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت سیزده :
_ تو حتی لیاقت همونا رو نداری. بدبختن که با بیعقلی خودشون رو به تو میسپارن!
دامیار با لبخند مشمئزکننده، چانهاش را رها کرد و نگاه بر زوایای صورتش گرداند: «چشمشون کور. کسی دنبالشون نمیره. خودشون با میل و رضایت باطنی بهم تن میدن. تو چرا غصه میخوری؟!»
جای انگشتان دامیار روی چانهاش ذقذق میکرد. با تمام ذات پلیدش، صداقت نفرتانگیزی داشت. هرگز دروغ نمیگفت؛ چه بسا اعتراف به گن
لطفا صبر کنید...

ایلما
2عالییییی🤩