پارت دوازده :

سرم درد می‌‌کرده اما براتون غذا درست کردم. تو داری بی انصافی می‌‌کنی...
ـ مامان! چرا متوجه نمی‌‌شی؟ من دوست داشتم وقتی صبح بلند می‌‌شم که برم مدرسه کنارم باشی. منو ببوسی. با لبخند راهیم کنی. وقتی از مدرسه بر می‌‌گردم مثل دوستای دیگه‌‌م که مادراشون بوی غذا تو خونه راه می‌‌ندازن منم بوی غذا حس کنم. بشینی کنارم و برام صحبت کنی، بگی که دوستم داری. بگی که چه‌‌قدر برات عزیزم اما این Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    0

    خیلی قلمت خوب روانه ،داستانتم خیلی واقعی ،قابل درک ولمس و منطبق با جامعه ایرانی هست

    ۲ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    🙏❤

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    عالیه بانو

    ۳ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    ❤🌺

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️