پارت بیست و نهم :

به خانه که رسیدم، از تاکسی پیاده شدم و در حیاط را با کلید باز کردم. داخل رفتم و یک راست به ورودی خانه نزدیک شدم. آن را هم گشودم و آرزو کردم هیچ کدام از اعضای خانواده در پذیرایی نباشند که مجبور باشم با آن ها هم صحبت شوم. و همان‌طور هم شد... داخل که رفتم خانه در سکوتی سنگین غرق بود و هیچ‌کس در طبقه‌ی پایین نبود.
ماهان که احتمالاً خواب بود؛ ولی پدر و مادرم یعنی حتی شام هم نخورده بودند؟!

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    توحسابش ۱۰۰داره بعدباکفش تادم اتاقش رفت دم دراتاقش کفش دراوردچراداخل اتاقش باکفش نرفت

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    با کفش رو تخت می‌خوابید عزیزم؟😂

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️