تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت بیست و هفتم :
شانهای بالا انداخت. حالا خندهاش را جمع کرده و خاکستر سیگارش را روی زمین میریخت.
- همه یه دورهای اسکل بودن دیگه...
نمیتوانستم واقعاً جلوی خندهام را بگیرم. با این که درست نبود. چه داشت میگفت آخر محیا؟
- همه، ولی نه تو.
محیا بی تفاوت شانهای بالا انداخت. انگار دیگر نمیخواست حرفی بزند، ولی بحثی را شروع کرده بود که من نمیتوانستم بی خیالش شوم. مردد گفتم:
- هر
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

Saba
1احساس میکنم دانیاره رو دوست داره🥲