پارت بیست و ششم :

حس عجیبی داشتم. هنوز نتوانسته بودم دقیق به این فکر کنم که فردا می‌روم یا نه؛ ولی چیزی درونم بود. شاید رگه‌ای از لج‌بازی... آن هم بعد از این که حرف‌های پدرم را شنیده بودم. اگر فردا می‌رفتم یعنی اعتراف می‌کردم به بی عرضگی خودم، اعتراف می‌کردم که من ترسیده‌ام از این که او پول توی جیبی‌ام را ندهد و تمام آن حرف‌هایی هم که در مورد شروع کار در نواشهر زده‌ام باد هوا بوده و هیچ چیز در چنته نداØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    جالب بااینکه چیزی تواین پارت گفته نشدولی پارت بلندی بود

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    چرا چیزهایی گفته شده که نیازه بعدا💙

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️