تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت بیست و سوم :
پاتوق همیشگی من و بچّهها اینجا بود. سفرهخانهی کوچکی در پارک گلایول که داخل باغی خوش آب و هوا قرار داشت. کف باغ شن ریزی شده بود و تختها با فاصلهی تقریباً دور از هم قرار داشتند و دور تا دورشان با ریسههایی به رنگ آبی تزیین شده بود. خوبیاش این بود که جای دنج و قشنگی بود و اکثر اوقات زیاد شلوغ نمیشد. غذاهایش هم بد نبود؛ ولی ما معمولاً به خوردن قهوه یا چاییای همراه با کیک بسنده می
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دیده بود دانیار بهش پیام داده و بعدش دانیار از باشگاه یه هو رفت شک کرد
۳ سال پیشملیکا
0عالی خسته نباشی دانیار چه کله شقه 😅😍
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دانیار همیشه همینه ممنون از نظرت😇🥰
۳ سال پیشسحر
0سلام عالیه رمان فقط لطفا پارتا طولانی تر باشه مریم خانم تا می ریپ تو حس تموم می شه من خیلی کنجکاوم برا ادامه قلمت قویه
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
ممنون از همراهی و نظرت عزیزم، سعی میکنم طولانی تر باشه💚
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اسرا
0متین چراحساس شدبعدازکجامیدونست همه چیزو