پارت بیست و سوم :

پاتوق همیشگی من و بچّه‌ها این‌جا بود. سفره‌خانه‌ی کوچکی در پارک گلایول که داخل باغی خوش آب و هوا قرار داشت. کف باغ شن ریزی شده بود و تخت‌ها با فاصله‌ی تقریباً دور از هم قرار داشتند و دور تا دورشان با ریسه‌هایی به رنگ آبی تزیین شده بود. خوبی‌اش این بود که جای دنج و قشنگی بود و اکثر اوقات زیاد شلوغ نمی‌شد. غذاهایش هم بد نبود؛ ولی ما معمولاً به خوردن قهوه یا چایی‌ای همراه با کیک بسنده می

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    متین چراحساس شدبعدازکجامیدونست همه چیزو

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دیده بود دانیار بهش پیام داده و بعدش دانیار از باشگاه یه هو رفت شک کرد

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    0

    عالی خسته نباشی دانیار چه کله شقه 😅😍

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دانیار همیشه همینه ممنون از نظرت😇🥰

    ۳ سال پیش
  • سحر

    0

    سلام عالیه رمان فقط لطفا پارتا طولانی تر باشه مریم خانم تا می ریپ تو حس تموم می شه من خیلی کنجکاوم برا ادامه قلمت قویه

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی و نظرت عزیزم، سعی می‌کنم طولانی تر باشه💚

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️