تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت بیست و دوم :
از روی تخت بلند شدم و با افکار بدبینانهای که در ذهنم بود گفتم:
- خیلی خوبه بابا. هر دقیقه دارم یه چیز جدید میفهمم. دیگه چه برنامههایی برای من داری که خودم خبر ندارم؟ یا... برای عمو بهرام که خودش نمیدونه؟
در چشمان مشکیاش خون جوشید. همانقدر خشمگین...
- چی داری میگی دانیار؟
نمیدانستم دقیقاً در آن لحظه چرا این افکار در ذهنم به وجود آمده بود و چرا داشتم به زبانشان میآ

لطفا صبر کنید...

اسرا
0اشتباه لپی داشت نوشته بودیدازمادرم دانیارردشدم عزیزخانم مریم گل وعالیه نوشتاریت