پارت بیست و چهارم :

- اما چجوری؟
شانه‌ای بالا انداخت.
- شاید دلیلش این باشه که منم مثل تو یه روحم.
تازه دو هزاری‌ام افتاد! پس برای این مرا میدید. اهانی گفتم و دوباره به سمت سیلا برگشتم که کنارم قرار گرفت.
- نگفتی! هنوز به هوش نیومده؟
اشاره ای به چشمان بسته‌اش کردم و بی حوصله لب زدم:
- مگه خودت نمیبینی؟
خنده کوتاهی کرد.
- خیلی خب بابا. چه گاردی محکمی! خواستم سر صحبت رو باز کنم.
روÛ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • سیتا

    0

    یعنی اینطوری واقعا جالبه

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    امیدوارم همه این ذهنیت ها یه روزی از بین بره🫠

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️