پارت بیست و چهارم :
- اما چجوری؟
شانهای بالا انداخت.
- شاید دلیلش این باشه که منم مثل تو یه روحم.
تازه دو هزاریام افتاد! پس برای این مرا میدید. اهانی گفتم و دوباره به سمت سیلا برگشتم که کنارم قرار گرفت.
- نگفتی! هنوز به هوش نیومده؟
اشاره ای به چشمان بستهاش کردم و بی حوصله لب زدم:
- مگه خودت نمیبینی؟
خنده کوتاهی کرد.
- خیلی خب بابا. چه گاردی محکمی! خواستم سر صحبت رو باز کنم.
روÛ

لطفا صبر کنید...

سیتا
0یعنی اینطوری واقعا جالبه