پارت بیست و دوم :
شرڤانۆ:
آن بین چشمهای گلاویژ پر از غم بود.
او حتی آن لحظه هم سر پایین انداخته بود چون راحت نبود به چشمهای خان نگاه کند.
خزال چشم غرهای به دلنیا رفت.
یک ثانیه نگذشته لبخندی به آراس زد.
- خان، صبحانه خوردی؟ اگر میخوای بیا بشین همراه ما بخور.
نگاه دلنیا روی صندلی خالی بالای میز نشست.
برایش جالب بود که حتی در نبود آراس هم کسی روی آن صندلی نمینشست.
آراس سری
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0حالا چیزی نشده که فقط خان روستاست چه اشکالی داره صداش بزنه..اینا هم عجب تفکری دارن
۵ ماه پیشZahra kh
0خیلی خوبه که مارا با اسم ها و فرهنگ ها هم اشنا میکنید خیلیی ممنونم خانم ابدار
۵ ماه پیشسیتا
0اسرا خانم من تو تمام رمان های که خوندم خان ها آدم های بدی بودن تو فیلم ها هم همین طور خودم شنیدم اون قدیم ها که خان بوده مردم آسایش نداشتن شاید شما خان های خوب رو دیدن
۳ سال پیشسیتا
0خان های یه عده مال مردم خور بودن بخاطر قدرتی که داشتن مردم روستا ها رو اذیت میکردن حتی دختر هاشون رو بزور مال خودشون میکردن
۳ سال پیشاسرا
1این نظراشنباه همه خان ها بدطینت نبودن خیلی ازخان ها بفکرمردم بودن تاریخ منطقه منکه زندگی میکنم خان هاباصلابت بودن تروخشک باهم نسوزن
۳ سال پیشتیتی
0نظرم عوض شد گلاویژ خیلیم لوسه😐😂
۳ سال پیش♡♡♡
1خیلی ممنون برای رمان عالی تون
۳ سال پیشملیکا
1بخب بابا آراس خان روستاست شاه که نیست بزرگش کردی
۳ سال پیشسارا
0سلام خسته نباشید عالی بود
۳ سال پیششفق
0هر پارت این رمانو که می خونم بیشتر ازش خوشم میاد ، سپاس از نویسنده محترم رمانت عالیه موفق باشی
۳ سال پیش
آمنه آبدار | نویسنده رمان
ممنون از همراهیت عزیزم❤️
۳ سال پیشاسرا
0عالیه
۳ سال پیش
آمنه آبدار | نویسنده رمان
مرسی عزیزم❤️
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ترنم
0چه اسم های زیبایی دارن شخصیتا..اصلا همه چیز این رمان زیباست دست مریزاد