سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و پنجم :
اخمو و ناراحت جلوتر راه افتادم.
- من کار بدی نکردم.
زیر لبی یه چیزی گفت که نشنیدم.
من اون صهیب نامرد رو ببینم، کثافت همیشه موقعیت‌های حساس می‌فهمه باید بره دستشویی کنه.
سری با تاسف تکون دادم و وارد کانکس شدم.
لحظه آخر عمو گفت: فردا نه صبح برمی‌گردونمت.
***
نگاهی به صهیب و محمد که کنار هم وایساده بودن انداختم.
با دیدن نگاهم دیدم که صهیب سمتم اومد.
عمو داشت با رحم
لطفا صبر کنید...
تارا
1پارتش قشنگ بود ولی خیلی کوتاه