پارت چهارده :
نمیدانست مقصدش کجاست. دیگر اشک نمیریخت، او یک فریاد بود که به این زودی‌ها تخلیه نمیشد...
حدود یک ساعت بعد سجاد ماشین را گوشه‌ای پارک کرد. آسمان پرچم سیاهش را علم کرده و یک جهان را به تاریکی محض برده بود. نگاه غزل به مقابل و در دلش شورشی برپا شده بود. سجاد نفس عمیق و صداداری کشید و بعد به ارامی از ماشین پیاده شد و ماشین را دور زد و لحظه بعد، درِ ماشین را برای غزل باز کرد و دستور داد:
-
لطفا صبر کنید...
یاس
0من واقعا برای اینطور خانواده هایی که از دخترشون حمایت نمی کنندمتاسفم وهمچنین به ذات اینطور مردایی که دارم باهاشون توی یک کشور نفس میکشم