پارت بیست و ششم :

کاش همان روز در همان لحظه زمان می ایستاد و من با فکر اینکه چقدر خوش شانسم کتاب را میخواندم.

کاش زمان همان روزی که با دیدن کتاب فکر میکردم، چقدر خوش بخت هستم می‌ایستاد و یادآور سختی های زندگی نمیشد.

کاش...

اما هر کاشی بالاخره به افسوس تبدیل میشود و نمی‌گذارد زیاد در توهّمات خیالت سیر کنی!

تقه‌ای به در خورد و پشت بندش مریم وارد اتاق شد. بقچه‌ای در دست د

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    خونه برای عموش نیست برای ارباب اینطور نبود؟

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    درسته. عموش دست راست ارباب بوده

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️