پارت بیست و پنجم :


پایم را روی پله‌های خاک گرفته و از جنس آجر گذاشته و به آرامی پله‌ها را پایین رفتم.

نگاه از سوگند گرفته و مات و مبهوت شدم اما او نگاهی سرسری به اتاق انداخت و به طرف سکوی کنار پنجره رفت و بی‌تفاوت ساکش را روی آن گذاشت.

من مثل او نبودم! او تن به سرنوشتی که دیگران برایش رقم می‌زدند، میداد اما من نه! من دوست داشتم بخندم، شادی کنم و لبخندم را با دیگران تقسیم کنم.

ا

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    3

    واقعی خیلی بدبوده اگه اجازه میدان دخترا درس بخون الان کلی دانشمند دکتر از اون زمان معروف میشدن

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    دقیقا... و شاید از اون نسل انقدر دختر ضعیف به وجود نمیومد که با همه چیز بسازن... حتی با بدترین چیز ها😔

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️